سبک زندگی

چگونه دچار اضطراب و وسواس ناشی از بیماری کرونا نشویم

درمان اضطراب و وسواس ناشی از بیماری کرونا

Print Friendly, PDF & Email
چگونه دچار اضطراب و وسواس ناشی از بیماری کرونا نشویم
5 از 1 رای

راه های دوری از اضطراب و استرس ناشی از کرونا

ویروس کرونا مدتی است که دنیا را درگیر خودش کرده و اکثر مردم نگران ابتلای به این ویروس هستند. شرایط بحرانی مانند جنگ، بیماری، خطر خشکسالی و قحطی، وضعیت نابسامان اقتصادی و…مسلما استرس شدیدی به افراد تحمیل می کند و در نتیجه میزان افکار اضطرابزا را تشدید می کند که در بسیاری از افراد بصورت وسواس خود را نشان می دهد. البته باید بین اضطرابهایی که ریشه در واقعیت دارند، مانند خطر ابتلا به ویروس کرونا یا جنگ، و اضطرابهای غیر واقعی تفاوت قائل شد. اما حتی در همین شرایط نیز گروهی از افراد بدون آنکه دچار اضطرابهای خارج از کنترل شوند به زندگی خود ادامه می دهند. این افراد مسلما بدون اضطراب نیستند ولکن اضطراب آنها را از پای در نمی آورد و این اضطراب تنها منجر به رعایت اصول مراقبت از خویشتن و در نتیجه افزایش احتمال بقا که کارکرد اصلی اضطراب است می شود. گروهی دیگر نیز هجوم افکار منفی خود را نمی توانند مدیریت کنند و در نتیجه ذهن آنها نمی تواند تفاوتی بین خطر واقعی و خطر تصوری قائل شود.

در چنین شرایطی که از سویی مردم ایران و دنیا در معرض استرسهای گوناگون و متفاوت هستند و از سویی دیگر شرایط اقتصادی بگونه ای است که امکان مراجعه به روانشناس و روانپزشک برای همه میسر نمی باشد مسلما مطالبی که بتواند در این زمینه به افراد کمک کند ارزشمند می باشد. مقالات و مطالبی که بدون پرداختن به حواشی اصل مطلب را با زبانی ساده به مخاطب ارائه بدهند. سوالی که می خواهیم به آن پاسخ بدهیم آن است که چگونه دچار اضطراب و وسواس ناشی از بیماری کرونا نشویم و اگر در چنین شرایطی قرار گرفتیم چگونه راه های درمان اضطراب و درمان وسواس را پیدا کنیم. چند اصل زیر را رعایت کنید:

  1. از خود سوال کنید آیا پیش از کرونا نیز انسان مضطربی بوده اید؟ اگر چنین بوده است در دوران کرونا بیش از حد دچار اضطراب و در نتیجه وسواس خواهید شد. بنابراین به خود یادآوری کنید که من فرد مضطربی هستم و خطر را بیش از اندازه واقعی آن بزرگ وبه خود نزدیک می بینم.
  2. از اطرافیان خود سوال کنید که آنها به چه میزان موارد ایمنی را رعایت می کنند. بطور مثال آیا انها زمانی که در خانه هستند نیز دست خود را بی وقفه می شویند؟ آیا با وجود استفاده از دستکش و ماسک باز هم احساس خطر می کنند؟ چند دقیقه برای شستن دست خود پس از مراجعت به خانه وقت می گذارند؟ آنگاه می توانید رفتار خود را با رفتار دیگران مقایسه کنید. احتمالا شما بصورت افراطی موارد ایمنی را رعایت می کنید.
  3. باید بدانید که هر چقدر هم موارد ایمنی را رعایت کنید باز هم به اطمینان صد در صد نمی رسید که مریض نخواهید شد. بنابراین دست از اطمینان جویی بردارید. به خود بگویید من موارد ایمنی که در نظر همگان و متخصصین لازم است را رعایت می کنم و بیش از آن نیازی نیست احساس خطر کنم. آگاه باشید که هر قدر موارد ایمنی را خارج از چارچوب لازم آن رعایت کنید باعث نمی شود اضطراب شما کاهش بیابد بلکه اتفاقا ذهن شما مدام اطمینان بیشتری از شما طلب می کند و وسواس شما بیشتر و بیشتر می شود. اطمینان جویی را باید از جایی متوقف کنید و بدانید که تنها اطمینانی که می توانید داشته باشید آن است که هیچ زمان به اطمینان کامل نمی رسید.
  4. شما فرد مضطربی هستید. بنابراین فقط به خبرهای بد توجه می کنید. احتمالا زمانی که در اخبار می شنوید ۳ درصد از بیماران کرونا فوت می کنند و ۹۷ درصد بهبود می یابند تمرکز ذهن شما بر ۳ درصد است و نه بر ۹۷ درصد. بسیاری از مواقع شما حتی خبرهای مثبت را نمی شنوید و خبرهای منفی را که باقی افراد نمی شنوند شما به روشنی به یاد می سپرید. به خود یادآوری کنید که ذهن شما فیلتر منفی دارد. یعنی فقط به خبرهای منفی اجازه ورود می دهد. بنابراین آگاهانه به خبرهای مثبت نیز توجه کنید.
  5. ورزش را فراموش نکنید. هر روز بمدت ۴۵ تا ۵۰ دقیقه ورزش کنید. ورزش باعث می شود اضطراب و در نتیجه افسردگی شما کاهش پیدا کند. ورزشهای هوازی مانند پیاده روی- دو- شنا و دوچرخه با افزایش سطح سروتونین و اندروفین در بدن شما منجر می شود. این دو هورمون باعث آرامش و احساس خوشایند در شما می شوند. داروهای ضد اضطراب و وسواس نیز همگی با افزایش این دو هورمون باعث درمان می شوند. مزیت ورزش آن است که اگر چه میزانی تلاش و انگیزه را می طلبد ولکن اثرات جانبی ندارد.
  6. ما در دنیای احتمالات زندگی می کنیم. هیچ فالیت و کاری بدون ریسک نمی باشد. حتی گذر کردن از خیابان نیز با خطر و احتمال تصادف شما همراه است. اگر شما از خیابان عبور می کنید بدلیل آن نیست که شما از ریسک تصادف آگاه نیستید بلکه دلیلش آن است که اولا ریسک انرا بالا نمی دانید و در ثانی فکر می کنید به ریسکش می ارزد. پذیرفتن ریسک معقول در انجام هر کاری شرط ضروری انجام آن کار است. بنابراین باید محاسبه کنید که در دوران کرونا ریسک معقول کجاست. می توانید از اطرافیان خود که دچار وسواس و اضطراب نیستند و زندگی را واقعی تر می بینند سوال کنید.
  7. به هدف از زندگی خود فکر کنیم. آیا صرف زنده ماندن هدف ما از زندگی است. باید بین زنده بودن و زندگی تفاوت قائل بشویم. در این دوران کرونا با افرادی مواجه شده ایم که زندگی خود را برای زندگی دیگران بخطر انداخته اند. اگر هدف از زندگی زنده ماندن است چرا گروهی از افراد زندگی خود را برای دیگران بخطر می اندازند. بنظر می رسد هدف های والاتری از زنده بودن مانند فداکاری، عشق و مهربانی وجود دارد. وقتی انسان تمرکز خود را از صرف زنده ماندن خویش بردارد و به دیگران نیز بیندیشد احساس اضطراب کمتری می کند و در نتیجه وسواس او نیز کاهش می یابد.

 

دکتر کامیار سنایی

برچسب ها
نمایش بیشتر

مهدی مرادی

مهندس مهدی مرادی فارغ التحصیل رشته مهندسی کامپیوتر.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن